Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010 στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στο Πλατύ Αγλαντζιάς ετήσιο μνημόσυνο πεσόντων κατά το προδοτικό πραξικόπημα και την βάρβαρη τουρκική εισβολή και δέηση για την διακρίβωση της τύχης των 83 αγνοουμένων της Άσσιας.  Η εκδήλωση που διοργανώνεται από τον Πολιτιστικό Σύνδεσμο με την σύσσωμη στήριξη της Κοινοτικής Αρχής και όλων των σωματείων της Άσσιας στέφθηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Οι Ασσιώτες με μεγάλη κατάνυξη παρακολούθησαν τον εσπερινό της εορτής του Τιμίου Προδρόμου και ακολούθως την αντικατοχική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον εξωτερικό χώρο της εκκλησίας.  Την εκδήλωση παρακολούθησαν περίπου 400 Ασσιώτες και φίλοι της Άσσιας.

Μετά από σύντομο χαιρετισμό του προέδρου του Πολιτιστικού Συνδέσμου «Η Άσσια», Γιαννάκη Τσικκουρή,  απηύθυναν χαιρετισμούς ο κοινοτάρχης Άσσιας κ. Γεώργιος Ιωάννου και η εκπρόσωπος της Παγκύπριας Οργάνωσης Αδηλώτων Αιχμαλώτων και Συγγενών Αγνοουμένων κα. Χρυστάλλα Μία.  Ακολούθως μίλησε στην εκδήλωση ο έντιμος Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος κ. Δημήτρης Ηλιάδης ο οποίος ήταν και ο κύριος ομιλητής στην εκδήλωση.

Το πρόγραμμα περιλάμβανε προβολή φωτογραφιών και αφήγηση κειμένων από τους Ντίνα-Κούπα Παττίχη και Θανάση Αθανασίου, παρμένα από το βιβλίο «Κύπρος 1974 Μέρες Συμφοράς» τους Δώρου Παρτασίδη, Άντρου Παυλίδη, Δημήτρη Ανδρέου.   Τράγουδησαν οι συγχωριανοί μας Μιχάλης  Τσικκουρής και Τάσος Τσικκουρής και έγινε επίσης προβολή του ντοκιμαντέρ με τίτλο «Κύπρος 1974», διάρκειας 18 λεπτών, σκηνοθεσίας Κώστα Φαρμακά, Γιώργου Κατσούρη και Μάρκου Σιαπάνη, σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και αφήγηση του Μάνου Κατράκη.  Το εν λόγω ντοκιμαντέρ που περιλαμβάνει συγκλονιστικά ντοκουμέντα από το βίαιο διωγμό των Ασσιωτών και την άφιξη τους στη Λάρνακα τον Αύγουστο 1974 συγκίνησε ιδιαίτερα τους παρευρισκομένους.

Για ακόμα μια φορά εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες στον κ. Κώστα Φαρμακά που αφιλοκερδώς μας παραχώρησε την άδεια να προβάλουμε το ντοκιμαντέρ στην εκδήλωση μας.

Πατήστε εδώ για να δείτε φωτογραφίες από την εκδήλωση.

κ. Γιαννάκης Τσικκουρής, Πρόεδρος Πολιτιστικού Συνδέσμου «Η ΑΣΣΙΑ», προσφώνηση στη εκδήλωση για την Ημέρα Μνήμης και Τιμής των Αγνοουμένων της Άσσιας.

"Μην αποκάμεις πρόσφυγα τις ρίζες να αγναντεύεις
Και λυτρωμό και γυρισμό πάντοτε να γυρεύεις
Αφού δεν έχεις δύναμη και άρματα να σηκώσεις
Τότε το νούν και την καρδιά πρέπει να τα πυρώσεις"

Έντιμε κύριε Υπουργέ, κύριοι βουλευτές, εκπρόσωποι κομμάτων εκπρόσωπε της Παγκύπριας Οργάνωσης Αδηλώτων Αιχμαλώτων, σεβαστό ιερατείο, αγαπητοί συγχωριανοί φίλοι και φίλες της Άσσιας.

Εδώ και 31 χρόνια από την ίδρυση του Συνδέσμου μας, προσπαθούμε μέσα από διάφορες εκδηλώσεις να κρατήσουμε τη μνήμη ζωντανή των συγχωριανών μας για να μην αποκάμει ο νούς και η καρδιά όπως αναφέρει πιο πάνω ο ποιητής.

'Έχουν περάσει ήδη 36 χρόνια από εκείνη τη μαύρη Δευτέρα της 15ης Ιουλίου του 74 όταν η προδοτική επέμβαση της Χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β΄ κατά της Κύπρου έφερε τον εμφύλιο σπαραγμό και άνοιξε διάπλατα τις πύλες στην Τουρκία που παραμόνευε.  Μετατράπηκε το τραγούδι σε μοιρολόϊ και το γέλιο σε πίκρα.  Από εκείνη τη μέρα η Άσσια άρχισε να μετρά τους πρώτους νεκρούς της και ο τελικός απολογισμός ακόμη πιο τραγικός.  Ξεριζωμός, εγκλωβισμός πέραν του μισού χωριού, νεκροί, αιχμάλωτοι και με αποκορύφωμα το μεγάλο δράμα των 83 αγνοουμένους μας.

Όσα χρόνια όμως και να έχουν περάσει, οι μνήμες ολοζώντανες για τους μεγαλύτερους, μας θυμίζουν πως κάποτε ζήσαμε σε τούτο το μαγευτικό κάμπο της Μεσαορίας.

Τιμούμε σήμερα ανήμερα της γιορτής του Τιμίου Προδρόμου, μιας μέρας που ήταν μέρα πανήγυρις και χαράς για τους Ασσιώτες τη μνήμη αυτών που υπερασπίστηκαν τη Δημοκρατία και την Ελευθερία των αθώων θυμάτων του προδοτικού πραξικοπήματος, των ηρώων που έπεσαν στα πεδία των μαχών και των αθώων πολιτών που έδωσαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι την πατρίδα μας ενάντια στις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας.  Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της θυσίας τους και της φιλοπάτριας τους.  Είναι για μας αληθινά πρότυπα αρετής και φωτεινά παραδείγματα αληθινών και αγνών αγωνιστών.

Η μεγάλη πληγή όμως για μας τους Ασσιώτες, ήταν και παραμένει το ανοιχτό δράμα των αγνοουμένων μας.  Eίναι απαίτηση μας από την πολιτεία να ασκήσει όλες τις αναγκαίες πιέσεις προς όλες τις κατευθύνσεις, έτσι ώστε να τύχει πλήρους διαλεύκανσης, της τύχης του καθενός ξεχωριστά.  Είναι χρέος της πολιτείας προς τους ιδίους και τους οικείους τους που με πόνο και καρτερία αναμένουν για 36 χρόνια, νέα για τους δικούς τους.
Κύριε Υπουργέ, κύριοι βουλευτές,

Παρακολουθούμε τις εξελίξεις γύρω από τις προσπάθειες που καταβάλλει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για επανένωση της πατρίδας μας.  Δεν είμαι πολιτικός για να δώσω συμβουλές αλλά κάνουμε έκκληση προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις για εσωτερική ενότητα τουλάχιστο για το Εθνικό μας θέμα τα αποτελέσματα τις διχόνοιας τα ζούμε εδώ και 36 χρόνια.

Κάποτε ο αείμνηστος πρόεδρος των ΗΠΑ Τζων Κέννετυ σε μια συγκέντρωση φοιτητών καταλήγοντας είπε το εξής:

"Δεν υπάρχει τέλος στο ταξίδι, μόνο το επόμενο μεγάλο βήμα. Ξέρουμε ότι το μέλλον θα μας ξεπεράσει όλους, αλλά πιστεύω ότι όλοι θα ζήσουμε στο μέλλον που θα φτιάξουμε"

Ας διδαχτούμε λοιπόν από τα λάθη του παρελθόντος και αφού όλοι θα ζήσουμε στο μέλλον που θα φτιάξουμε, έχουμε χρέος προς τις επόμενες γενιές να μην τους κληροδοτήσουμε μια μοιρασμένη πατρίδα αλλά να τους δώσουμε την ευκαιρία για ένα καλύτερο αύριο.

Ομιλία Κοινοτάρχη Άσσιας, κ. Γεώργιο Ιωάννου για την Ημέρα Μνήμης και Τιμής των Αγνοουμένων της Άσσιας, στην εκδήλωση του Πολιτιστικού Συνδέσμου «Η ΑΣΣΙΑ»

Το πανηγύρι της Άσσιας για μας ήταν ένα χρονικό ορόσημο που καθόριζε πράξεις και δραστηριότητες από όλο τον κύκλο της ζωής της κοινότητας.  Λέγαμε ότι αυτό πρέπει να τελειώσει ως το παναΰρι.  Αυτό θα μείνει ξωπανάϋρα.  Έπρεπε όμως να προγραμματιστούν και να εκτελεστούν και κάποιες εργασίες για την ημέρα.  Έτσι η γιορτή έβρισκε την Άσσια στα γιορτινά της.  Τα παλιά σπίτια φρεσκοβαμμένα μύριζαν καθαριότητα.  Οι δρόμοι, οι αυλές, πεντακάθαροι.  Τα σωματεία να διοργανώνουν χοροεσπερίδες.  Οι κινηματογράφοι να προβάλλουν εκλεκτές ταινίες και η πλατεία της Πάνω γειτονιάς στης δόξες της.  Ένα πολύβουο και πολύχρωμο μελίσσι γέμιζε την πλατεία. Τα καφενεία γεμάτα καλοντυμένους άντρες.  Οι νέοι και οι νέες στην αυλή με τους πανηγυριώτες.

Μια σκηνή μια εικόνα που επαναλαμβανόταν κάθε χρόνο με πολύ ελάχιστες αλλαγές. Αυτές τις μέρες ήταν το παναΰρι μας.  Αυτό ξέραμε.  Αυτό μας απασχολούσε.  Αυτό γιορτάζαμε.  Το τελευταίο πανηγύρι που γιορτάσαμε ήταν αυτό του 1973.  Μετά από αυτό ήρθε το πικρό, το αιματόβρεχτο 74, όπου η προδοσία και το έγκλημα έσπειραν την καταστροφή και τον όλεθρο στην Άσσια μας.  Παρέσυραν και σκόρπισαν μαζί με τα σχέδια και τα όνειρα μας, τους ανθρώπους μας, τους ανθρώπους που αγαπούσαμε, τους ανθρώπους που αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της κοινωνίας της Άσσιας.

Αναπολούμε με νοσταλγία και πόνο εκείνες τις στιγμές, εκείνες τις μορφές, εκείνες τις μέρες.

Ομιλία της εκπροσώπου της Παγκύπριας Οργάνωσης Αδήλωτων Αιχμαλώτων και Συγγενών Αγνοουμένων, κα. Χρυστάλλα Μία, για την Ημέρα Μνήμης και Τιμής των Αγνοουμένων της Άσσιας, στην εκδήλωση του Πολιτιστικού Συνδέσμου «Η ΑΣΣΙΑ»


ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ,

Μαζευτήκαμε απόψε στον ιερό αυτό χώρο για να τελέσουμε τον εσπερινό του πολιούχου και προστάτη της σκλαβωμένης κωμόπολης της Άσσιας Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.  Συγκεντρωθήκαμε εδώ για να καταθέσουμε γι' άλλη μια φορά το δάκρυ της αγάπης και της νοσταλγίας μας στα προσφιλή κι αξέχαστα ιερά χώματα της αγαπημένης μας Άσσιας, και να αναπέμψουμε δέηση στον Ύψιστο για σύντμηση της δοκιμασίας μας κι επιστροφή στις πατρογονικές μας εστίες.  Συγκεντρωθήκαμε ακόμη εδώ για να καταβάλουμε μέρος του αξόφλητου χρέους μας προς τους τιμημένους νεκρούς και αγνοούμενους Ασσιώτες κατά την Τουρκική εισβολή.

Βαρύ πράγματι το τίμημα που πλήρωσε η όμορφη κι ευημερούσα κωμόπολη της Άσσιας κατά την Τουρκική εισβολή του 1974.  Η θηριωδία και η βαρβαρότητα του Τούρκου κατακτητή είναι δύσκολο να περιγραφεί.  Στην Άσσια ο Τουρκικός Αττίλας διέπραξε όλα όσα σαφώς χαρακτηρίζονται από το διεθνή νόμο ως εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Δυστυχώς όλα αυτά τα εγκλήματα παραμένουν μέχρι σήμερα αδίκως ατιμώρητα.  Τα πιο πολλά αποτελούν συνεχή παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πού είναι η πολιτισμένη Ευρώπη;  Πού είναι η διεθνής κοινότητα, η οποία παρουσιάζεται ευαισθητοποιημένη στα ανθρώπινα δικαιώματα;  Πού είναι οι ΗΠΑ οι οποίες επιλεκτικά αντιδρούν σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας;

Γιατί έχουν κλείσει τα αυτιά και τα μάτια τους στη δική μας περίπτωση;

Η αποψινή εκδήλωση, που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύνδεσμος «Η Άσσια» με τη στήριξη της Κοινοτικής Αρχής και των σωματείων της Άσσιας, αποδεικνύει περίτρανα ότι ο κόσμος της Άσσιας δεν ξεχνά κι αγωνίζεται.  Αγωνίζεται για επιστροφή. Αγωνίζεται για διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων της.  Ο Λαός της Άσσιας αγωνίζεται για να δικαιωθούν οι ήρωες και μάρτυρές της που τόσο άνανδρα και ύπουλα δολοφονήθηκαν.  Αγωνίζεται και θα συνεχίσει πεισματικά να αγωνίζεται για τα Δίκαια και τα Δικαιώματά του.

Το περήφανο κεφαλοχώρι της Μεσαορίας, η Άσσια, μέσα από την προσφυγιά και τον ξεριζωμό, την ερήμωση και το θρήνο, τιμά σήμερα τα ηρωικά παιδιά της που έπεσαν κατά την Τουρκική εισβολή κι αναζητεί για τριάντα έξι τώρα χρόνια τους αγνοουμένους της.

Συγχαίρουμε τους διοργανωτές της σεμνής, αλλά τόσο ουσιαστικής αυτής εκδήλωσης, και από πλευράς μας δίνουμε γι άλλη μια φορά, στον ιερό αυτό χώρο, τη διαβεβαίωση πως ο αγώνας είναι κοινός.  Δηλώνουμε ότι είναι τιμή μας να είμαστε συναγωνιστές σας. Μαζί πλάι πλάι θα αγωνιστούμε μέχρι τη διακρίβωση με πειστικά στοιχεία της τύχης του κάθε αγνοούμενου της Άσσιας και όλων των αγνοουμένων μας.

Εδώ και αρκετό χρόνο βιώνουμε όλοι μαζί τις ψυχοφθόρες διαδικασίες των εκταφών, των ταυτοποιήσεων και των κηδειών αγαπημένων μας ανθρώπων.  Τα κακά μαντάτα μετά από τριάντα έξι ολόκληρα χρόνια είναι γεγονός.

Η Επιτροπή Αγνοουμένων θεωρεί τις εκταφές και ταυτοποιήσεις ως ένα θετικό βήμα προς την ορθή κατεύθυνση.

Όμως δίνουμε τη διαβεβαίωση ότι το Θέμα των Αγνοουμένων δεν τελειώνει με τις εκταφές.  Έχουμε πει πολλές φορές ότι το πρόβλημα των αγνοουμένων είναι πρόβλημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι συγγενείς των αγνοουμένων έχουν το δικαίωμα στην πληροφόρηση και στην αλήθεια.  Έχουν δικαίωμα να μάθουν πώς, πού και γιατί έχουν φονευθεί τα αγαπημένα τους πρόσωπα - κάθε στοιχείο και λεπτομέρεια που αφορούν την τύχη και το θάνατο των δικών τους.

Σας διαβεβαιώνουμε ότι καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για ν? ασκηθούν πιέσεις προς την Τουρκία, ώστε να συνεργαστεί για ουσιαστική διερεύνηση της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά και τεκμηριωμένα.

Η καταδικαστική απόφαση του ΕΔΑΔ στις 10 Μαΐου του 2001 εναντίον της Τουρκίας για τη συμπεριφορά της προς τους συγγενείς των αγνοουμένων δεν επιτρέπει χαλαρώσεις.  Η ΕΜΑ που ανά δίμηνο εξετάζει την πρόοδο της Τουρκίας σε σχέση με την απόφαση του δικαστηρίου, δε δέχεται τις εκταφές ως θεραπεία της καταδίκης.  Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό να γίνει αντιληπτό από διάφορους εμπλεκόμενους στο Θέμα μας.  Κυριότερα από όλους όμως θα πρέπει να το αντιληφθούν ο ΟΗΕ και ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός.  Γιατί αυτοί μπορούν και πρέπει να πιέσουν την Τουρκία να συνεργαστεί στον τομέα της πραγματικής διερεύνησης του Θέματος των Αγνοουμένων μας.

Επίσης το Συμβούλιο της Ευρώπης θα πρέπει να ζητήσει πιο απαιτητικά να του δοθεί πρόσβαση στα αρχεία του Τουρκικού στρατού και των τουρκικών φυλακών, όπου κρατήθηκαν δικοί μας αιχμάλωτοι πολέμου.

Θα πρέπει όλοι να γνωρίζουν ότι οι ανθρώπινες ζωές και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ούτε παζαρεύονται αλλά και ούτε ξεπουλιούνται.  Το Θέμα των Αγνοουμένων της Κύπρου είναι ενδεικτική περίπτωση σύλληψης, παράνομης κράτησης και σε πολλές περιπτώσεις ομηρίας εκατοντάδων αμάχων, όπως ακριβώς έγινε και στην Άσσια.

Το Θέμα δεν πρόκειται να λυθεί ούτε με εικασίες ούτε με ψιθύρους, αλλά ούτε και με ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς.  Μόνο με συνειδητή προσπάθεια από όλους θα φθάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα της ουσιαστικής διερεύνησης της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά και τεκμηριωμένα.

Οι συγγενείς των Αγνοουμένων ΑΣΣΙΩΤΩΝ πρέπει να μάθουν κάθε λεπτομέρεια που αφορά την τύχη των δικών τους.  Είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους.

Ελπίζουμε και ευχόμαστε ότι σύντομα θα έχουμε τη ζητούμενη αλλαγή στάσης επί του θέματος τόσον από πλευράς της διεθνούς κοινότητας όσον και από πλευράς της Τουρκίας.  Οφείλουμε να είμαστε αισιόδοξοι, γιατί δεν μπορούμε να αγωνιζόμαστε με ματαιοδοξία.  Και όπως ανέφερα και προηγουμένως όσο περνά ο καιρός εμείς θα πρέπει πεισματικά να αγωνιζόμαστε.

Τελειώνοντας εκφράζω και πάλι τα συγχαρητήριά μου στους διοργανωτές της σημερινής εκδήλωσης και διατρανώνουμε μαζί σας πως θα συνεχίσουμε το δίκαιο αγώνα μας μέχρι την πλήρη αποκατάσταση των ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του πολύπαθου λαού μας.  Από τα βάθη της ψυχής μου εκφράζω την ευχή, του χρόνου να λειτουργηθούμε ελεύθεροι στην Άσσια μας.

Θα είμαστε στις επάλξεις μέχρι τη Δικαίωση, γιατί ούκ εστί αγαθότερον ή αγωνίζεσθαι περί του Δικαίου.

Ευχαριστώ.

Ομιλία του Υπουργού Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος κ. Δημήτρη Ηλιάδη για την Ημέρα Μνήμης και Τιμής των Αγνοουμένων της Άσσιας, στην εκδήλωση του Πολιτιστικού Συνδέσμου «Η ΑΣΣΙΑ»

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ανακαλούμε το πικρό καλοκαίρι του 1974 και τις τραγικές μνήμες που σημάδεψαν τη ζωή μας και μοίρασαν την πατρίδα μας στα δυο.

Πέρασαν 36 χρόνια και οι γενιές της εποχής εκείνης αραιώνουν και σιγά σιγά χάνονται στο χρόνο.  Το ανθρώπινο ψηφιδωτό των κατεχομένων ξεθωριάζει.  Εμείς που ζήσαμε την Άσσια και τις άλλες κατεχόμενες κοινότητες και πόλεις μας, κρατάμε τις μνήμες ολοζώντανες.  Οι άνθρωποι, όμως, φεύγουν και αυτοί που έρχονται δεν έχουν μνήμες γιατί δεν έζησαν την Άσσια.  Ακούνε αφηγήσεις από αγαπημένα πρόσωπα και οι νεότεροι δένονται μ΄ ένα παρελθόν που δεν έζησαν ποτέ.  Έτσι επιχειρούμε τη συνέχεια.

Αυτή τη συνέχεια, αυτή τη συνείδηση πρέπει να την κρατήσουμε όσο δύσκολο κι΄αν είναι.  Και είναι δύσκολο.  Γιατί ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ, είναι και καταλύτης.  Γι΄αυτό η παρέμβαση και οι πρωτοβουλίες του Πολιτιστικού Συνδέσμου «Η Άσσια» είναι καθόλα αξιόλογες και πολύτιμες:  Με τις διαλέξεις για το Κυπριακό και τους αγνοουμένους, τις εκθέσεις, τις εκδόσεις, τις εκστρατείες ενημέρωσης στο Ευρωκοινοβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στα Μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφάλειας, τις εκδηλώσεις στη μνήμη του Κάσιαλου, τις εκδρομές, τις ετήσιες συνάξεις, τη συλλογή και τη ψηφιοποίηση αρχειακού υλικού.  Με όλα αυτά που δηλώνουν την παρουσία, τη συνείδηση, τη συνέχεια, την προοπτική.

Εκφράζω την αναγνώριση και την εκτίμηση της Κυβέρνησης για το πολύπλευρο και σημαντικό έργο που επιτελεί ο Πολιτιστικός Σύνδεσμος, η Κοινοτική Αρχή και τα σωματεία της ΄Ασσιας.

Η Άσσια παίρνει το όνομα της, κατά μια εκδοχή, από τα Κεφαλοχώρια της Μεσαορίας, από τον άδεντρο και χωρίς ίσκιο μεσαρίτικο κάμπο.  Οι Ασσιώτες, δημιουργικοί και φιλοπρόοδοι, διακρίνονται για την εργατικότητα, το θρησκευτικό συναίσθημα τους, τη φιλοξενία, την αλληλεγγύη, την έγνοια τους για τα κοινά.  Μέσα από αυτό το κοινωνικό περιβάλλον αναδεικνύονται αξιόλογες προσωπικότητες.  Στην πολιτική είναι ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος.  Στη θρησκεία ο σεπτός ποιμένας, ο Άγιος Σπυρίδωνας.  Στην τέχνη ο μεγάλος λαϊκός ζωγράφος Μιχαήλ Κάσιαλος.  Στον ηρωισμό ο απαράμιλλος αντισυνταγματάρχης Χρίστος Φώτης, ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματικός που έπεσε μαχόμενος το 1974.

Αυτή την ιστορική συνέχεια διέκοψε βάναυσα η τουρκική εισβολή. Τετάρτη, 14 Αυγούστου 1974 στις 1.45 το μεσημέρι, η Άσσια πέφτει ανυπεράσπιστη και προδομένη.  Η φρούρηση είναι υποτυπώδης και τα τουρκικά στρατεύματα, απρόκλητα και απροειδοποίητα, προελαύνουν και καταλαμβάνουν την Άσσια.  Οι κάτοικοι φεύγουν κυνηγημένοι με όποια μέσα διαθέτουν.  Όμως ένας σημαντικός αριθμός, γύρω στους 1.300, δεν προλαβαίνουν να διαφύγουν.  Παραμένουν εγκλωβισμένοι για να βιώσουν δύο εβδομάδες ωμής βίας και βαρβαρότητας. Δεκατέσσερις αθώοι πολίτες εκτελούνται εν ψυχρώ τις πρώτες ώρες της κατάληψης.  Όλοι οι άνδρες και πολλοί έφηβοι συλλαμβάνονται από τον τουρκικό στρατό.  Οι γυναίκες και τα παιδιά βιώνουν τραυματικές εμπειρίες ενώ, παράλληλα, οι περιουσίες λεηλατούνται από τον τουρκικό στρατό και τουρκοκύπριους από γειτονικά χωριά.

Μετά τη βίαιη εκδίωξη των κατοίκων και την ανταλλαγή αιχμαλώτων, 84 Ασσιώτες δεν γυρίζουν πίσω.  Ανάμεσα τους 8 παιδιά κάτω των 18 ετών.  Με εξαίρεση την περίπτωση του Ανδρέα Κασάπη, όλοι οι άλλοι αγνοούνται μέχρι σήμερα.

Βαρύ και τραγικό το τίμημα.  Στην Άσσια περίσσεψε η δυστυχία και ο πόνος, το δάκρυ και η αγωνία για την τύχη των προσφιλών προσώπων.  Για όλες τις κυπριακές κυβερνήσεις η δέσμευση είναι αυτονόητη για πλήρη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων μας και στήριξη του έργου της Διερευνητικής Επιτροπής για επιτάχυνση της διαδικασίας, ώστε να τερματισθεί το πολύχρονο δράμα τόσων οικογενειών.

Τιμούμε τους πεσόντες και τους αγνοούμενους, τιμούμε την αδικαίωτη θυσία τους, καθώς το κυπριακό πρόβλημα παραμένει άλυτο όπως διαμορφώθηκε το 1974 με την προδοσία, την εισβολή, την κατοχή.

Οι συνθήκες είναι δύσκολες και όσο περνάει ο καιρός χωρίς λύση τη κατάσταση επιδεινώνεται.  Οι έποικοι πολλαπλασιάζονται, οι περιουσίες μας γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και σφετερισμού, ενώ τα τουρκικά στρατεύματα συνεχίζουν να κατέχουν το βόρειο τμήμα και να αποτελούν μόνιμη και θανάσιμη απειλή για το μέλλον.

Είναι δεδομένη η θέληση και η προσήλωση μας στο στόχο της λύσης και της ειρήνης.  Να ανατρέψουμε την κατοχή, να ανακόψουμε τον εποικισμό, να αποτρέψουμε τον εφιάλτη της διχοτόμησης.  Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαπραγματεύεται με συναίσθηση ιστορικής ευθύνης, στηριγμένος σε αρχές και με πολιτική βούληση για εξεύρεση αξιοπρεπούς λύσης. Βάση και πλαίσιο της λύσης είναι η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ένα ομόσπονδο διζωνικό δικοινοτικό κράτος όπως προβλέπεται στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, με κατοχυρωμένα τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των πολιτών του.

Αλλά η προσπάθεια προσκρούει στη διχοτομική αδιαλλαξία του κ. Έρογλου και της Άγκυρας βεβαίως.  Η επικοινωνιακή φιλολογία για λύση και μάλιστα σύντομη λύση, παραμένει μέχρι στιγμής χωρίς αντίκρυσμα.  Οι πρόσφατες εποικοδομητικές προτάσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας με στόχο την επιτάχυνση της διαδικασίας και την ουσιαστική υποβοήθηση της εξεύρεσης λύσης παραμένουν χωρίς ανταπόκριση.  Οι προτάσεις αυτές του Προέδρου σύμφωνα με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, βάζουν την Κύπρο ένα βήμα μπροστά, αντιμετωπίζονται θετικά από τη διεθνή κοινότητα και χαρακτηρίζονται ως ενδιαφέρουσες από τον εκπρόσωπο των Ηνωμένων Εθνών.  Τελικά τον κ. Έρογλου και τον κ. Ερντογάν, θα τους κρίνουμε από τις θέσεις τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και όχι από τις δηλώσεις.

Αυτές τις κρίσιμες ώρες η ενότητα είναι αναγκαίος όρος επιβίωσης.  Αλλά η εικόνα που παρουσιάζει το εσωτερικό μέτωπο μόνο απογοήτευση προκαλεί στο λαό μας.  Γιατί αλλοίμονο αν είμαστε μικροί και αδύναμοι και διαπραγματευόμαστε διασπασμένοι και αλληλοϋπονομευόμενοι.  Ποια θα είναι στο τέλος η μοίρα μας;

Δεν είναι η ώρα για τα εύκολα, τα λόγια τα μεγάλα.  Είναι η ώρα της ευθύνης, της μεθοδικότητας, της διεκδίκησης, της συνολικής και συλλογικής προσπάθειας.  Μόνο με σοβαρότητα, αξιοπιστία και συγκεκριμένους στόχους θα πετύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Οι σύγχρονες κοινωνίες δεν προωθούν και δεν λύνουν τα μεγάλα προβλήματα με συνεχείς διαπληκτισμούς, ατελείωτες αντιδικίες και ασταμάτητες αντιπαραθέσεις.  Προχωρούν μπροστά μέσα από το διάλογο, τη σύνθεση, τη συναίνεση.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντιμετωπίσουμε τα κρίσιμα υπαρξιακά μας προβλήματα.

Τα περιθώρια δεν είναι απεριόριστα και οι εξελίξεις δεν θα μας περιμένουν.  Ο λαός παρακολουθεί με αγωνία και ανησυχία.  Εάν δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας, πώς θα πείσουμε τους ξένους και πώς θα διαπραγματευτούμε αξιόπιστα;

Τιμούμε με ευγνωμοσύνη τους ήρωες και τους αγνοουμένους μας.  Θα μπορέσουμε, όμως, να δικαιώσουμε τη θυσία τους;  Θα μπορέσουμε να κοιτάξουμε τους πεσόντες και τους αγνοουμένους της Άσσιας στα αθάνατα τους μάτια και να τους πούμε ότι όλοι ενωμένοι αγωνιζόμαστε για μια Κύπρο ελεύθερη και επανενωμένη, για ένα νησί της ειρήνης, της προόδου και του πολιτισμού για όλους τους κατοίκους του, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους;

Τούτο το μήνυμα μπορούμε να το δώσουμε σ΄αυτούς που θυσίασαν τη ζωή τους για να ζούμε εμείς ελεύθεροι; Η Άσσια είναι η κοινή μας συνείδηση που περιμένει την απάντηση μας.